หมวดหมู่: Story

  • ความมั่นคงของงานราชการ และความฝันที่ต้องทำ

    ความมั่นคงของงานราชการ และความฝันที่ต้องทำ

    ระบบราชการวันนี้คุณแน่ใจแล้วเหรอครับว่าอยากได้ความมั่นคง เพื่อแลกกับความฝันที่อยากทำมาทั้งชีวิตของคุณ

    วันนี้หัวหน้างานผมเรียกผมเข้าไปคุยเรื่องอัตราบรรจุของตำแหน่งในหน่วยสารสนเทศ ในตำแหน่งนักวิชาการคอมพิวเตอร์ ในหัวผมกลับไปคิดทันทีที่ผมได้ยินนั้น (เห้ย! ตูกำลังจะออกไปทำความฝันของตูแล้วนะ) ยังไงก็จะไม่บรรจุ เพราะอะไรนะหรอครับ ผมยอมอดตายเพื่อให้ความฝันของผมได้คงมือทำ แค่ผมได้ลงมือทำสักนิดในชีวิตผม ผมก็จะดีใจมากที่ได้ทำมันและจะไม่เสียที่ตัดสินใจแบบนี้

    น้องและพี่บางคนที่ผมคุยด้วยกับเรื่องๆนี้นั้น บอกกับผมว่าทำไมไม่บรรจุแล้วเราก็ทำงานส่วนตัวไปด้วยละ ผมก็จึงกลับมาคิดว่าความเป็นจริงผมต้องการแบบนั้นจริงๆนะหรอ หรือผมแค่อยากอยู่เพื่อความมั่นคงหรืออยากออกไปทำงานของเราจริงหรือเปล่านะ เมื่อกลับมาบ้านและซักผ้าไปด้วยนะ ผมก็นึกถึงสิ่นที่ต้องทำในเดือนๆนี้นั้น ผมจะต้องกลับไปหาตาในงานออกพรรษานี้ และผมก็ยังจำได้อีกว่าคุณตาผมได้บอกกับผมว่าเมื่อซักผ้าเราก็ควรทบทวนความจำเราเสมอๆ มันก็แปลกดีนะที่ภาพต่างๆของผมย้อนกลับมา

    เข้าเรื่องบ้างดีกว่า ลองเอาสองสิ่งมาเปรี่ยบเทียบกันว่าข้อดีข้อเสีย และจุดแข็งของแต่ละสิ่งคืออะไร

    งานราชการข้อดี

    1. มีความมั่นคง มหาลัยคงไม่เจ๋งหรอก
    2. มีเงินเดือนและตำแหน่งที่มีหน้ามีตา เหรอ
    3. มีเวลาว่างทำงานนอกเยอะ จริง
    4. มีเงินกู้สำหรับซื้อบ้าน และ เรียนต่อ

    งานราชการข้อเสีย

    1. เลื่อยๆ ไม่มีอะไรตื่นเต้นแล้ว
    2. ความสามารถลดลง หรือเปล่า
    3. เงินเดือนน้อย
    4. อยากเป็นอาจารย์ไม่ได้ หรือยาก

    ความฝันข้อดี

    1. ฝันในชีวิตต้องทำ ข้อดีหรือเปล่าไม่รู้
    2. เงินดีกว่า สบายหรือเปล่า ไม่นะ
    3. ได้เป็นนายตัวเอง
    4. มีบริษัทที่อยากมีและทำมัน

    ความฝันข้อเสีย

    1. อาจเหนื่อยหน่อย
    2. อดหยาก เหรอ ความสามารถมีกลัวอะไร
    3. เงินอาจขาดช่วง
  • การเข้าซื้อสินทรัพย์ (ร้านค้า) ดั่ง Microsoft เข้าซื้อ Nokia (7.2พันล้าน กับ 7.3หมื่นบาท)

    ความแตกต่างของตัวเม็ดเงินนั้นไม่ใช่สารสำคัญอะไร แต่การแนะนำของผมนั้นจะบอกถึงความสำคัญในการเข้าซื้อสินทรัพย์ต่างๆเพื่อให้ตัวเราเองนั้นได้โตขึ้นและมีความมั่นคงในทางด้านการเงินนั้นเองครับ

    เมื่อเราตัดสินใจในการเข้าซื้ออะไรสักอย่างนั้นมันมักจะมีข้อสงใสในตัวเราเสมอเพราะการทำเงินให้เราได้ไหม ผลประกอบการของมันนั้นจะมีไหมต้นทุนในการทำเงินเท่าไรต่างๆอีกมากมายที่เราควรคิดและสิ่งต่างๆที่เรียกว่าสินทรัพย์นั้นก็ควรที่จะทำเงินให้เราได้เช่นกัน

    นี้อาจเป็นอีกหนึ่งบทเรียนของผมในการเข้าซื้อหุ้นร้านค้า หรือร้านขายของในหอพักบอกตรงๆมันไม่ใช่เรื่องสนุกอะไรต่อการทำธุรกิจนี้เพราะยอดการขายของผมนั้นไม่ได้เป็นไปอย่างที่ผมคิดเท่าไร ก่อนหน้านี้ผมคิดไว้ที่มูลค้าแค่ 5หมื่นบาทหรือ 6 หมื่นบาทเท่านั้นไม่เกินนี้ เพราะการทำเงินของมันนั้นยังไม่มีให้ผมเห็นเป็นตัวเม็ดเงินเต็มๆจริงๆสักเท่าไร แต่หุ้นส่วนเสนอมาที่ 75,000 ต่อเหลือ 72,500

    ต่อการนั้นเราจะมาดูกันว่ารายรับเราจะมีมากขึ้นหรือเปล่านะ ^__^

  • การโดนยกเลิกงาน ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร แต่แรงบันดาใจอย่างหมดไป เพราะการสะดุดเพียงครั้งเดียว

    การโดนยกเลิกงาน ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร แต่แรงบันดาใจอย่างหมดไป เพราะการสะดุดเพียงครั้งเดียว

    Canceled

    การโดนยกเลิกงานมันไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรสำหรับผม เพราะก่อนหน้านี้ที่ทำงานเกี่ยวกับเว็บไซต์และรับเขียน PHP นั้นโดนยกเลิกงานกลางทางเป็นประจำ ทั้งที่รับมาคุยงานกันจบไปครึ่งหนึ่งแล้วและก็ยกเลิกก็มี แต่เรานั้นจะมีวิธีป้องกันอย่างไรไม่ให้งานที่เรากำลังดำเนินไปกับทีมงานนั้นสะดุดเพราะลูกค้ายกเลิกจ้างงานกับเรา

    ทีมนั้นมีความสำคัญกับงานและผลงานที่ออกมาสำเร็จไปอย่างดี แต่ถ้าคุยเป็นคนที่รับงานมีนั้งทำคนเดียวแล้วการป้องกันการยกเลิกงานที่ทำไปแล้วหรือกำลังดำเนินการอยู่นั้นจะทำได้อย่างไร ผมสรุปหัวใจหลักๆไว้และแบ่งมันออกเป็นการทำงานแบบเดียวและแบบทีมงานนะครับ

    1. มัดจำเป็นเรื่องสำคัญ

    การป้องกันการถูกยกเลิกงานแบบเดียว (ทำคนเดียว)

    เมื่อเรารับงานจากลูกค้าและคุยเรื่องรายละเอียดกันมาเรียบร้อยเป็นที่เข้าใจกันเป็นอย่างดี ก่อนที่ท่านจะลงมือทำอะไรลงไปนั้นควรจะมีมัดจำไว้สัก 25 % ของงานแม้กระทั่งเป็นคนรู้จักกันก็ตาม เพราะการทำงานหรือการลงมือทำไปแล้วนั้น มันไม่สามารถเอาอะไรย้อนกับมาได้เลยเมื่อลงมือทำไปแล้ว เสียงทั้งเวลาหัวสมอง แรงกายที่เสียไปกับตัวงานนั้นๆ ถ้าคุณถูกยกเลิกงานเมื่อทำไปแล้วอย่างน้อยก็มีค่าแรงในการดำเนินงานก่อนจบครึ่งหนึ่งของงาน หรือการแบ่งงานจ่างเป็นสเตปๆก็ได้เช่น

    1. จ่ายก่อนเริ่มงาน 25%

    2. จบงานครึ่งหนึ่ง  จ่าย 50 %

    3. จบงานเสร็จ จ่าย 25 %

    การจ่ายแบบนี้เป็นการจ่ายสเตปที่สวยสำหรับเราและลูกค้าครับ เพราะการยกเลิกงานเมื่อเราออกแบบและดำเนินการไปแล้ว 25 % แล้วยกเลิกเราก็ยังมีเงินค่าแรงอยู่ และเมื่อจบงานครึ่งหนึ่งแล้วรับ 50% ก่อนจบงานครึ่งหลังนั้นเพราะว่า งานลง Coding ลงไปแล้วนั้นจะเหนื่อยสำหรับเรามากขึ้นการยกเลิกงานนะตอนนี้จะทำให้เราได้ 75 % และสามารถนำงานหรือระบบที่ได้มานั้นไปขายต่อได้ หรือก็คุ้มกับค่าเหนื่อยของเราครับ 25% หลังมายกเลิกก็ยังได้ 75 % ที่ผ่านมาเพราะเหลืองานในส่วนของการแก้ไขหรือรายละเอียดสุดท้ายเท่านั้นครับ

    การป้องกันการถูกยกเลิกงานแบบทีมงาน

    การทำงานเป็นทีมนั้นผมหมายถึงงานที่เริ่ม 2 คนขึ้นไป เพราะเราอาจจะเก่งในเรื่องใดเรื่องหนึ่งเช่นการออกแบบหน้าตาเว็บไซต์ หรือการเขียนเว็บไซต์ต่างๆที่ลูกค้าต้องการ เพราะนั้นเราจะต้องเก็บเงินมากกว่าและถ้าเราเป็นผู้รับงาน ไม่ให้เสียทั้งสองฝ่ายนั้นเราควรรับเงิน 50 % เพราะเราเป็นผู้ติดต่องานและเราต้องจ่ายเงินการออกแบบให้กับทีมงานไว้อีกด้วยครับ สามารถแบ่งได้ดังนี้ครับ

    1. จ่ายก่อนเริ่มงาน 50 % (ต้องชี้แจงงานให้ลูกค้าได้รับทราพ เพราะอะไรทำไมถึงต้องเก็บ 50 % ก่อนเริ่มงาน)

    2. เสร็จงานครึ่งหนึ่งควรเก็บอีก 25 % ก่อนเริ่ม Code ตัวเว็บไซต์

    3. เมื่อเสร็จงานอีก 25%

    การเก็บแบบนี้เป็นการเก็บแบบเอาใจทีมงานและต้องให้ลูกค้าเข้าใจในส่วนนี้ด้วยว่าทำไมต้องเก็บครึ่งหนึ่งก่อนนะครับอาจจะให้ลูกค้าไม่ไว้ใจเราได้ แต่มันก็ดีทั้งสองผ่านเช่น เมื่อลูกค้ายกเลิกงานเรายังมีตังจ่ายให้ทีมงานและจ่ายค่าแรงเราอีกด้วยครับ

    2. การคุยรายละเอียดให้จบก่อนเริ่มงาน

    เรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญก่อนมั่นจำงานด้วยซ้ำไปครับ เพราะการตกลงรายละเอียดงานนั้นสำคัญในตอนออกแบบงานและการเขียน Code นั้นเองครับเพราะถ้าเราเริ่มงาน หรือ ทีมงานเริ่มงานไปแล้วนั้นการยกเลิกงานกลางทางแบบนี้มีปัญหาแน่ๆ ถึงแม้ไม่ได้ยกเลิกงานแต่เปลี่ยนความต้องการใหม่นั้นจะทำให้เราต้องเปลี่ยนทั้งโครงสร้างได้เลย และเป็นที่มาของการยกเลิกงานนั้นเองครับ

    3. ตกลงราคากันให้ดีก่อน ทั้งทีมงานและผู้ว่าจ้าง

    การตกลงราคากันก่อนเริ่มงานหรือมัดจำงานนั้นเป็นเรื่องที่เราควรคุยเป็นอันดับแรงๆเลยก่อนจะทัดจำ หรือคุยรายละเอียดนะครับ เพราะการคุยรายละเอียดงานนั้นการเป็นฟรีแลนซ์นั้นงานที่คุยอยู่อาจไม่ใช้งานของคุณก็ได้เพราะคุณสมบัญในตัวคุณหรืออะไรก็แล้วแต่ การได้รู้ยอดเงินในการทำนั้นมาก่อนแล้วคุณสามารถโอนงานนั้นๆให้กับทีมหรือคนอื่นๆที่ตรวต่อคุณสมบัญของงานก่อนก็ได้นะครับ งงหรือเปล่าเอยในส่วนนี้สรุปง่ายๆนั้นก็คือ

    เราเป็น Sell รู้เรื่องตัวราคา รู้ว่าใครทำได้ในราคาเท่าไร เรารับอยู่ที่เท่าไร สามารถกำหนดความสามารถในตัวคุณที่คุณไม่ทำเพราะยอดน้อยไปในตัวงาน จำโยนให้ท่านอื่นๆทำนั้นเองครับ

    ข้อห้าม ห้ามคอนแทคงานเองเพราะคุยจะเหนื่อยเปล่าและการตัดหัวคิวนั้นจะทำให้คุยผิดใจกับคนที่คุณมอบงานให้นะครับ

    ดังนั้นสรุปง่ายๆได้ 3 ข้อ ก่อนจะเริ่มงานอย่างไรก็คิดวิเคราะให้ดีก่อนรับงาน หรือความสามารถตัวเองด้วยนะครับและการโยนงานให้คนอื่นๆก็มีทั้งข้อดีและข้อเสียนะครับ สุดท้ายนี้ข้อให้ทุกท่านมีอิสระในการทำงานของคุณครับ ^__^

  • ปักจุดของชีวิต จุดเปลี่ยนในชีวิตในแต่ละจุดเปลี่ยนของชีวิต อีกช่วงหนึ่งหลังจากจบมหาลัย

    ปักจุดของชีวิต จุดเปลี่ยนในชีวิตในแต่ละจุดเปลี่ยนของชีวิต อีกช่วงหนึ่งหลังจากจบมหาลัย

    อยากเขียนบทความเกี่ยวกับการเดินทางของชีวิตผมมาสักพักแล้วครับ หลังจากการจบมหาลัยมาแล้วจะทำอะไรต่อเปลี่ยนงานหรือเปล่า ลองงานอื่นๆดูไหมเรียนต่อดีไหม หรือยังไงดี

    บ้างอย่างเราก็ตัดสินใจในชีวิตไม่ได้ซื่งผมก็เป็นคนที่ตัดสินอะไรสำคัญๆได้ช้ากว่าคนอื่นๆเข้าใจอะไรได้ยากกว่าคนอื่นๆนิดหน่อย บางครั้งบางทีก็มีอารมที่คิดวนไปวนมากับเรื่องที่เป็นจุดเปลี่ยนสำหรับชีวิตเช่นนี้ (มันก็ต้องแน่นอนละครับ ชีวิตเราก็ต้องตัดสินเลือกอะไรที่เข้ากับตัวเองและดีและชอบอะไรที่เหมาะสำหรับเรา) ในใจผมติดกับควาผิดพลาดหลายๆอย่างในชีวิต เช่นงานเงินเดือนหลัก 3หมื่นบาท ก็ได้ปฎิเสธเขาไปอย่างไม่ใยดี บางครั้งก็เสียใจ บางครั้งก็คิดวนไปวนมาอย่างเช่นบทความนี้ อารมเหมือนชีรีในปัจจุบันเรื่อง #hormones วัยว้าวุ่น อะไรประมาณนั้น

    หลังจากบ่นกับชีวินและคิดอย่าง OK แล้ว ก็ได้ติดสินใจในการเรียนต่อและอยู่ที่ทำงานเดิมไปก่อน ของเวลาทำอะไรสักพักหนึ่งปีหน้า 2557 ว่ากันในเรื่องของงานประจำ แต่ในใจผมไปงานตัวเองสะมากกว่าแล้วละครับตอนนี้

    เรื่องการเรียนต่อ

    ตัวเลือกผมมี 2 ทางเลือก (เสมอๆ) นั้นก็คือ

    1. ด้านไอที แต่เป็นการพัฒนาและการบริหารเช่นคณะ MIS ของคณะเทคโนโลยีสารสนเทศ พระนครเหนือ

    เลือกสายนี้หน้าจะเป็นอะไรที่ตอบโจทย์ผมได้ดีที่สุดและเข้ากับผมมากที่สุดแล้วครับ

    2. ด้านนวัตกรรม ของคณะเดิม แต่เป็นสาขาที่เปิดใหม่ยังไม่ค่อยมีคนเรียนเท่าไร แต่อ่านหลักสูตรแล้ว OK พร้อมมากับอัตราค่าเทรอมที่ถูกอีกด้วยครับ

    เรื่องของงาน

    มุ่งมั่นในงานส่วนตัวมากกว่า ส่วนตัวแล้วที่อยู่เพราะงานเสริมที่ได้รับมาในปัจจุบัน การสร้างทีมงาน และการแจกจ่ายให้กับทีมงานเริ่ม OK มากยิ่งขึ้น เริ่มสร้างสินค้าที่เป็นของตัวเอง มีเว็บไซต์เกี่ยวกับเนื้อหาร่วมกันเขียนในทีม อนาคตยังไม่รู้ คำถามในใจว่าจดบริษัทไหม จดครับแต่ยังไม่ถึงเวลานั้น ขอสร้างโปรดักของตัวเองให้เสร็จก่อนครับ

    เรื่องชีวิต

    ไม่มีอะไรครับ ชีวิตมีสุขดีอยากบวชให้พ่อ แม่ ตา ยาย ญาติพี่น้องเต็มที่แล้วครับ เรื่องเรียนที่ผ่านมาก็รอรับปริญาอย่างเดียวแล้ว และก็ไม่มีอะไรละบันทึกของปีนี้และวันนี้ไว้แค่นี้ก่อน หลังจากรับปริญามาว่ากันใหม่เรื่องบวช ครับ

  • ช่วงหนึ่งของชีวิต ก่อนจะมาเป็นครุยแดง พระนครเหนือ

    การจะจบ (แต่ตอนเขียนนี้เป็นวันที่สอบโปรเจคจบ) ได้นั้นต้องผ่านอะไรมามากมายในการศึกษา ผมเป็นเด็กคนหนึ่งเรียนสองคณะใน พระจอมเกล้า พระนครเหนือ นั้นคือ คณะวิทย์ ที่ผมเลือกเรียนเพราะชอบและรักในสาขา แต่ไม่สามารถเรียนให้จบได้จึงเลือกที่จะออกมาเรียนคณะที่ทำงานอยู่นั้นก็คือ วทอ. หรือวิทยาลัยเทคโนโลยีอุตสาหกรรม ผมจะไม่พูดถึงคณะนี้ว่าทำให้ถึง แรกว่าวิทยาลัย ไปหาข้อมูลเอาเอง ก่อนหน้านี้ผมได้ทำการสอบป้องกันก่อนที่จะมาลงทะเบียนซัมเมอร์นี้ เพราะการคำนวนตารางสอบของผมยังมีข้อมผิดพลาดอีกเยอะเลยเลือนออกมาสอบเทอมซัมเมอร์จะดีกว่า และวันนี้ได้เห็นอะไรหลายๆอย่างที่ผมไม่นึกว่าจะเจอ การสอบผมรู้อยู่แล้วกับตัวว่าไม่เจ๋งจริงโดนแน่ๆในการสอบจบของ คณะนี้หรือโดยเฉพาะหลายๆสาขาในนี้จะโหดมาก ตรวจทุกตัวหนังสือและทุกตัวในการเขียนโปรแกรมเลยก็ว่าได้ถ้าเป็นโปรแกรม หรือเป็นชินงานก็จะโดนเช่นกัน และมีเด็กที่เป็นรุ่นน้องที่สอบไม่ผ่าน ต้องมาสอบใหม่และรับสารภาพว่าให้เพื่อนช่วยเขียน ผมก็เลยมองว่าทำไมไม่ให้เพื่อนสอน อย่าน้องผมก็จ่างเขามาซ้ำน้องผมก็มีความรู้ในการทำงานหรือทำชิ้นงานออกมาแต่ทำไมถึงทำไม่ เพราะระยะเวลาในการทำโปรเจคหรือเปล่า หรือการเสนอหัวข้อที่ยากเกินไปหรือทำไม่ได้เลยหรือเปล่า ฝากเอาไปคิดกันนะครับว่าระบบการศึกษาในไทยทำไมถึงต้องปรับหลักสูตรการบ่อยๆ มันเป็นเพียงจุดเล็กๆของระบบการศึกษาหรือหลักสูตรก็จริงครับ แต่มันก็เป็นปัญหาใหญ่สำหรับเด็กนักศึกษาที่จะจบช้า แต่ถ้าอาจารย์บ่อยผ่านเด็กก็ไม่มีคุณภาพที่จะออกไปทำงานอีกอยู่ด้วย แล้วเราละคนที่อยู่ในวงการวิชาการอย่างมองเห็นแต่ทำอะไรไม่ได้ เช่นกันครับ

  • เปลี่ยนกระเป๋าใหม่ ซื้อเองเป็นครั้งแรก

     

     

     

     

     

     

     

    หลังจากใช้มันมานานหลายปีแล้วได้เวลาปลดจากต่ำเหน่งแล้วครับ

    IMG_2596

     

    สั่งซื้อมาจากเว็บไซต์ menocean.com แหล่งรวมเครื่องแต่งการชายครับ ระบบเขาดีการจัดส่งที่มีคุณภาพครับ

    สั่งซื้อในวันหยุดด้วยครับ เป็นวันสงกราน์แต่ก็กำหนดการส่งมาเมื่อเปิดทำการครับ

    IMG_2591

    IMG_2592

    IMG_2593

    IMG_2594

    IMG_2595

     

  • มันเป็นเรื่องไม่เข้าใจกันของเพื่อนหรือเพื่อนมันต้องหักหลังกันอยู่แล้ว

    คำว่าธุรกิจย่อมมีเงินเข้ามาเกี่ยวข้องเสมอ และการที่มีเงินเข้ามาเกี่ยงข้องเสมอทำให้เพื่อนสามารถหักหลังกันได้ แม้แต่เป็นพี่น้องกันก็ตาม เรื่องมันมีอยู่ว่า

    ผมทำงานออกแบบเว็บไซต์ Themes WordPress ขายและได้เงินมาก็ให้เพื่อนเอาเข้าบัญชีของเพื่อนไปก่อน และเราค่อยมาแบ่งกันอีกครั้งหนึ่ง และแล้วมันก็หายไป จากนั้นไม่นานผมก็ไม่ได้ติดต่อมันไปอีก แต่ผมจำได้ว่า ชื่อเข้าใช้งานเว็บไซต์ชื่อดังแห่งหนึ่งที่เป็แหล่งชุมชนของคนทำเว็บและควาเซี่ยวๆต่างมารวมตัวกัน ทำให้ผมเปลี่ยนรหัสผ่านใหม่ทั้งหมดและอีเมล์ในการใช้งานทั้งหมดอีกด้วย ผมเอาไว้เป็นตัวประกัน

    และหลังจากนั้นจนถึงวันนี้ผมก็เข้าไปอีกครั้งพบว่า ชื่อเข้าใช้งานนั้นได้เปลี่ยนไปและมีการเข้าใช้งานได้อย่างปกติ ทำให้เข้าใจได้ว่ามันก็ไม่สนใจอะไนดีกับผมอยู่แล้วละเงินแค่ไม่กี่พัน ชื่อคำว่าเพื่อนได้อยู่แล้วละครับ

  • ลาก่อนองค์กรอันเป็นที่รัก (สายไอที ในวงการราชการกำลังตกต่ำ)

    ผมเป็นเด็กคนหนึ่งที่อยู่ในวงการราชการตั้งแต่เรียนและได้ทำานอยู่ในคณะที่เรียนอยู่ด้วย เป็นเว็บมาสเตอร์คอยดูแลเว็บไซต์ของคณะและภาควิชาที่เกี่ยวข้อง คุณจะไม่ถูกนินฐามันเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย เด็กใครหลายใคร มีแน่นอนทำใจไว้ครับ ทำงานในหน้าที่เราไปครับ ใช้อำนาจในทางที่ถูก(อำนาจที่เราเป็นเด็กข้างใน) ปรับเปลี่ยนคำสั่งได้ตลอดเวลา คำสัญญาเป็นแค่ลมปาก มาสายโดนด่า มาช้าโดยว่า มาก่อนก็เชยๆ เก่งแล้วไงเรายังเด็กอยู่ทำอะไรไม่ได้มาก ไม่มีประสบการณ์ ตัดสินโครงการอะไรไม่ได้ เป็นคนหนึ่งที่รับหน้าเชยๆแค่นั้น เงินเดือนขึ้นตามอายุ และเด็กใคร

    นั้นแค่ Title นะครับ เรื่องจริงๆ ถ้าคุญทำงานได้ดีและเก่งในสายของคุณอยู่และ ไม่ได้เป็นคนเลื่อยๆ ยังไงก็ได้ แนะนำให้ออกจากงานราชการเถอะครับ คุณก็รู้อยู่ว่าเงินมันก็แค่นั้น งานที่เสร็จไม่ใช่เพราะคุณแต่เป็นบริษัทที่คุณจ้างเขามาทำให้คุณอีกที่ หรือถ้าเป็นคนทำงานเองก็เท่านั้นครับ บรรจุหรือไม่บรรจุก็ค่าเท่ากันครับ ไม่ได้มีอะไรที่ดีไปกว่านี้หรอกครับ

    คำแนะนำเลยครับออกไปอยู่บริษัท หรือคุณเก่งและเป็นมือปืนรับงานอยู่แล้วและนำไปเปิดบริษัทเล็กๆที่รับงานได้และอยู่ได้และโตด้วยตัวเองดีกว่าครับ ลาก่อนองค์กรอันเป็นที่รัก