a) 71% ตัดสินใจว่าชีวิตนี้ฉันจะต้องทำธุรกิจส่วนตัวให้ได้
b) 60% แพลนแล้วว่าจะออกมาเป็นนายตัวเองภายใน 2 ปีนี้แน่นอน
c) 38% บอกว่าหากมีโอกาสจะเลือก Join Startup Company เพื่อสร้างธุรกิจมากกว่าการเรียนต่อมหาวิทยาลัย หรือ ปริญญาโท
สาเหตุของความต้องการเป็นนายตัวเอง
อันดับ 1 คือ อิสรภาพชีวิต
อันดับ 2 คือ อิสรภาพทางการงาน
อันดับ 3 คือ ศักยภาพของรายได้
เงินไม่ใช่อันดับหนึ่ง แต่คืออิสรภาพชีวิตที่เป็นอันดับหนึ่ง
คัดลอกมาจาก
The CEO Blogger
สิ่งที่คุณทำอยู่เชื่อในสิ่งที่คุณทำแค่ไหนกันครับ ปีที่ผ่านมาผมทำเงินให้กับตัวผมและทีมงานร่วมๆกันในหลักสองแสน นี้เราเริ่มกันในกลางปีด้วยครับไม่ได้เริ่มต้องแต่ต้นปีในการทำงาน
แต่สิ่งที่ผมจะบอกว่าการทำอะไรที่คุณคิดหรือกำลังทำอยู่ แล้วคุณใส่ใจและจริงจังกับชีวิตคุณ มันไม่มีอะไรยากหรอกครับ ผมบอกกับน้องๆเสมอคนเป็นคนทำ คนก็ต้องเป็นคนแก้ไขเสมอๆ มันอาจจะช้าหรือเร็ว ต้องศึกษาเพิ่มเติมหรือต้องปรึกษาใคร อย่างไรเราก็ทำมันได้อยู่ดีครับ
ลักษณะของผู้ที่ก้าวสู่ความสำเร็จได้อย่างง่ายๆ
1. เป็นผู้นับถือตนเอง เชื่อมั่นในความสามารถของตน
2. เชื่อว่าตนเองเป็นคนพิเศษ ไม่ดูถูกตนเอง
3. รู้จักตนเองดี สนใจ ใส่ใจ และรับรู้ ความคิด ความต้องการ และความรู้สึกของตนเอง
4. แข่งขันกับตนเอง พยายามทำทุกสิ่งให้ดีที่สุดอย่างสุดความสามารถ
5. ทะเยอทะยาน กล้ายอมรับ พร้อมกับมีความหวังมีแรงบันดาลใจ และพร้อมที่จะก้าวไปในอนาคต
6. พัฒนาตนเองเสมอ พิจารณาตนเอง และปรับปรุงเปลี่ยนแปลงชีวิตไปสู่สิ่งที่ดีกว่า
7. ดูแลตนเองได้ รู้จักพึ่งพาตนเอง
8. มีความฝัน มองเห็นภาพตนเอง ในฐานะผู้ทำ ภาระตนเองหรือดีที่สุดในหน้าที่การงานของคน
9. กล้าทำความฝัน กล้าตัดสินใจดำเนินชีวิต ตามวิถีชีวิตขอตนทีวาดฝันไว้ และกล้าลงมือทำในสิ่งที่ตนรักแม้จะแตกต่างจากคนอื่นก็ตาม
10. รับผิดชอบในการตัดสินใจของตนเอง และเมื่อกล้าลงมือแล้วก็ต้องกล้ารับผิดชอบ ในสิ่งที่ทำไป หากผิดพลาดก็ต้องกล้ารับ และรู้จักพูดคำว่า “ขอโทษ”
ได้อ่านข้อคิดเกี่ยวกับการเดินไปข้างหน้าจากผู้พัฒนาเว็บแนวหน้าของประเทศไทย ต้นๆปีเราจะเห็น MD ต่างๆออกมาเขียนบล็อกเพื่อตั้งเป้าหมายหมดกับปีนี้หรือเรื่องตั้งเป้าหมายส่วนตัวให้กับตัวเองในปีนี้ และผมก็มีเช่นกัน
แต่เป้าหมายที่เขียนไว้ในบล็อกของแต่ละท่านหรือเขียนไว้ในแผนชีวิตของท่านนั้นโดยที่ไม่ได้นำมาแผยแพร่เลยก็ตาม สิ่งสำคัญมากที่สุดนั้นคือการ Walk
ที่มาของ 20 ข้อคิด : smallsweb.net
กลับอุตรดิตถ์หาคุณตาและเพื่อนเก่าๆตอน ปวช. เราไม่ได้กลับมาเป็นปีกว่าๆเจอกันทีก็ใจหายเพราะผมได้กลับบ้านคุณตาทุกๆสงการณ์แต่ปีนี้ติดงานเลยได้จังหวะกลับตอนปีใหม่พอดี หาเวลาพักให้กับตัวเองบ้างนิดหน่อยก็ยังดี กลับไป 4 วันโดยเลือกการเดินทางด้วย รถไฟ
ทำไมผมเลือกรถไฟ เพื่อนๆและคนรู้จักถามผมเหมือนกันว่าทำไมกลับรถไฟละ ทำไมไม่กลับรถทัวมันเร็วกว่าสบายกว่านะ บอกตรงๆเลยละกันผมนั้งรถทัวไม่เป็นด้วยครับ ปัจจุบันไม่เคยขึ้นรถทัวนั้งไปไหนเลย แต่รถทัวที่เป็นทัวสัมนานั้นนั้งได้ครับเพราะไปเป็นหมู่คณะ
ขาไปไม่เท่าไรของรถไฟนั้นผมนั้งรถเร็วปรับอากาศ (รถเร็ว หมายถึง รถที่ช้าที่เกิบช้าที่สุดในการเดินทางด้วยรถไฟ) ผมเลือกผิดเพราะก่อนหน้านี้ผมจองไวอากาศไม่หนาวเท่าไรแต่ตอนไปนั้นหนาวมากแต่ก็ OK สำหรับการนั้งรถไฟปรับอากาศ เพราะมันเก็บเสียงได้ดีมากเลยครับนอนหลับสบาย
ขากลับ ผมจองตั๋วรถเร็วเหมือนเดิมแต่เป็นชั้น 2 พัดรถเพราะอากาศดี ซึ่งผมก็ไม่ได้นั้งมาหลายปีมากแล้วจำอารมไม่ได้ว่าเป็นรายไรก็เลยเลือกนี้แหละไม่รีบเท่าไร แต่ผลที่ได้กลับมาเกินขาดดังภาพที่เห็นครับ
อารมประมาณว่า เมื่อไรจะปรับปรุงเนียนี้กุนั้งตั้งแต่เกิดเลยนะ สามขวบเลยนะเท่าที่จำความได้นี้ก็อายุ 13-14 ปีแล้วเดินทางมากรุงเทพเองได้แล้วสภาพก็เหมือนเดิมเลย ปรับปรุงเถอะครับ ^___^
ปักหมุดปักเป้าหมายใจชีวิตของตัวเองเอาไว้ ว่าปีต่อไปอยากจะทำอะไร ข้อต่างๆ 10 ข้อไม่ได้ถูกกำหนดไว้ตายตัวครับ แต่เป็นการกำหนดว่าชีวิตเรานั้นก็ควรมีเป้าหมายบ้างครับ เช่น การซื้อรถ แต่ก็ไม่ได้บอกว่ารถอะไร อาจจะเป็นจักรยานก็ได้ ^_^
หลายๆครั้งผมจดและลืมไว้ จดไปเลื่อยไม่รู้ว่าจดไว้ไหนบ้าง ครั้งนี้เลยเอามาเขียนไว้ในนี้ดีกว่า อย่างน้อยก็ไม่หายและกลับมาอ่านได้อีกทีหนึ่งครับ
ปีที่แล้วทำไปไม่กี่ข้อ เพราะจำได้ไม่กี่ข้อ แต่เป็นเป้าหมายใหญ่ๆของชีวิตที่อยากจะทำมันอยู่แล้วครับ มาดูปีนี้ผมจะอยากทำอะไรอีก 10 ข้อดี
เอาไว้ต่อวันที่คิดได้ (ตัวหนาสำคัญมาก)
ย้ายไปเป็นหน้า Page แล้วครับ จะได้สร้างขึ้นทุกๆปี ^__^ เป้าหมายปี2557
มันแปลกเล็กสำหรับการย้ายบันทึกชีวิตผมเข้ามาอยู่ในบล็อกแห่งนี้ รวบรวมชีวประวัติต่างๆและประสบการณ์ที่เคยได้เจอมาใน้ชีวิต เพื่ออนาคตจได้เขียนหนังสือกับเข้าบ้าง (นั้นเป็นความคิดแรกๆในการเขียนไดร์อารี่เลยก็ว่าได้) ส่วนตัวผมชอบเขียนบันทึกเกี่ยวกับความรักของผมไว้เสมอๆ และผมก็ยังเขียนถึงมันอยู่เลื่อยๆแบบลับๆ มีสมุดบันทึกหลายๆเล่มที่ผมเก็บติดตัวไว้ตลอดเมื่อย้ายไปไหนมาไหนนาน ผมก็จะนำนั้นไปเสมอๆครับ
และครั้งนี้ไม่ได้เขียนถึงความรักของผมนานมากแล้ว และผมก็คิดถึงความรักของผมมาก ถ้าคุณได้อ่านมาถึงตรงนี้อาจจะงงได้ครับ เพราะอะไรถึงต้องเขียนถึงความรักของตัวเอง เพราะความรักคือความรู้สึกที่จดจำไม่มีวันลืมถึงการกระทำที่ผ่านมาหรือแม้กระทั่งจะทำในอนาคต
วันนี้คิดถึงเธออีกแล้วกับคนเก่าๆที่ยังมาวนเวียนในชีวิตผมอยู่เสมอๆ เขาเป็นทั้งเพื่อนเก่าและแฟนเก่าของผมสนิดสนมกันเป็นอย่างดี เมื่อเข้าหน้าหนาวที่ไรหัวใจผมก็เป็นแบบนี้รู้สึกนึกคิดถึงเธอที่จากกันมานานสี่ห้าปีที่ผ่านมา ไม่ได้เจอกันเลย ถงแม้ปัจจุบันนั้นจะมี Facebook นั้นก็ทำให้ผมยิ่งต้องปวดหัวใจมากขึ้นไปสะอีก มากกว่าการได้เห็นรูปและสถานการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นกับเธอ
มันคงจะทำใจยาก แสนยากถ้าเป็นไปได้ก็ขอแค่ได้พบเธออีกสักครั้งก็พอ…
ช่วงนี้อ่านหนังสือแบบหนังหน่วงมากๆ สำหรับอีกเล่มที่พึ่งอ่านจบไป “คิดจะเป็นนายคน ต้องเก่งคน” เป็นหนังสือสำหรับการบริหารคน คนที่ประสบความสำเร็จที่สุดไม่ใช่คนที่เก่งงานที่สุดแต่เป็นคนที่ เก่งคน ที่สุด
หนังสือเล่มนี้เป็นงานเขียนของ ดร.เดวิด เจ.ไลเบอร์แมน ส่วนสำนักพิมพ์ที่สำเข้าและแปลคือ We Learn หนังสือดีลองหาอ่านกันนะครับ
หลายๆท่านคงสงใสกับการออกแบบเสร็จแล้วจะเอาไปให้ลูกค้าดูงานอย่างไรดี แบบไหนนะที่ลูกค้าดูแล้วจะมองเห็นงานออกมาในทิศทางเดียวกันกับเรา วันนี้มีคำตามนั้นมาให้ครับ (เพิ่มเติม…)
ก่อนอื่นๆเลย การเป็นหัวหน้าที่ดีและลูกทีมที่ดีไม่ควรกล่าวโทษใครทั้งสิ้นในเรื่องของการทำงานเป็นทีมแล้วนั้นยิ่งต้องใส่ใจกันเรื่องของความรู้สึก ถึงจะสนิดกันขนาดไหนก็แล้วแต่ (เพิ่มเติม…)